Ο διαβήτης είναι μια πάθηση που δεν επιτρέπει στον οργανισμό μας να χρησιμοποιεί σωστά την ενέργεια που λαμβάνει από τις τροφές. Εμφανίζεται όταν το πάγκρεας δεν παράγει ινσουλίνη, ή όταν το πάγκρεας παράγει ινσουλίνη, αλλά υπάρχει αντίσταση του οργανισμού σ’αυτήν. Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που χρειάζεται για να μεταφέρει τη γλυκόζη από το αίμα στα κύτταρα του σώματος, όπου μετατρέπεται σε ενέργεια. Αποτελεί μορφή σακχάρου που περιέχεται στο αίμα, παράγεται από την πέψη των τροφών και καταναλώνεται από τα κύτταρα του σώματος. Η γλυκόζη του αίματος είναι το καύσιμο του οργανισμού μας. Η ινσουλίνη, μια ορμόνη που φυσιολογικά παράγεται από το πάγκρεας, είναι απαραίτητη προκειμένου τα κύτταρα του οργανισμού να χρησιμοποιούν το σάκχαρο του αίματος ως πηγή ανάπτυξης και ενέργειας.

Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι διαβήτη:

• Στο διαβήτη τύπου 1, το πάγκρεας δεν παράγει πλέον ινσουλίνη. Ο ασθενής, προκειμένου να επιβιώσει, πρέπει να λαμβάνει ινσουλίνη μέσω ενέσεων ή χρησιμοποιώντας αντλία ινσουλίνης. Ο διαβήτης τύπου 1 εμφανίζεται συχνότερα στα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες και αντιστοιχεί περίπου στο 10 % όλων των περιπτώσεων διαβήτη παγκοσμίως.
• Ο διαβήτης τύπου 2 αποτελεί μεταβολική διαταραχή που οφείλεται στην αδυναμία του οργανισμού να παράγει αρκετή ινσουλίνη ή να τη χρησιμοποιήσει σωστά. Ο τύπος 2 είναι η συχνότερη μορφή της νόσου, και αντιστοιχεί περίπου στο 90% με 95% των περιπτώσεων. Ο διαβήτης τύπου 2 μπορεί να ελεγχθεί με δίαιτα και άσκηση, φάρμακα που λαμβάνονται από το στόμα και σε πολλές περιπτώσεις, ινσουλίνη. Αρκετές κλινικές μελέτες δείχνουν ότι η παχυσαρκία και η απόκτηση βάρους συνδέονται με υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου 2. Ο διαβήτης τύπου 2 συχνά αναπτύσσεται σε ενήλικες άνω των 40 ετών. Όσοι κινδυνεύουν να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 θα πρέπει να ακολουθούν τις συνήθεις συστάσεις για την πρόληψη της νόσου.
• Ο διαβήτης κύησης αναπτύσσεται μόνο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του τύπου 2, ο διαβήτης κύησης αποτελεί μεταβολική διαταραχή λόγω της ανικανότητας του οργανισμού να παράγει αρκετή ινσουλίνη ή να τη χρησιμοποιήσει σωστά. Όμως, σε αντίθεση με άλλες μορφές διαβήτη, ο διαβήτης κύησης μπορεί να είναι παροδικός και συχνά εξαφανίζεται μετά τον τοκετό. Ωστόσο, οι γυναίκες που αναπτύσσουν διαβήτη κύησης, παρουσιάζουν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν διαβήτη τύπου 2 αργότερα, γι’αυτό θα πρέπει να ακολουθούν τις συνήθεις συστάσεις για την πρόληψη της νόσου.

Προκειμένου να αντιμετωπίσουν τη νόσο, οι ασθενείς με διαβήτη πρέπει να λαμβάνουν ινσουλίνη. Το ποσό της ινσουλίνης που λαμβάνουν πρέπει να εξισορροπείται με τη φαρμακευτική αγωγή, τη διατροφή και την άσκηση. Τα επίπεδα γλυκόζης του αίματος πρέπει να ελέγχονται τακτικά. Συχνά, οι ασθενείς με διαβήτη έχουν υπερβολικά υψηλή ή υπερβολικά χαμηλή γλυκόζη στο αίμα τους. Είναι σημαντικό να διατηρείται καλός γλυκαιμικός έλεγχος, γιατί ανεπαρκής έλεγχος μπορεί να οδηγήσει σε οξείες επιπλοκές λόγω χαμηλού σακχάρου στο αίμα (υπογλυκαιμία) ή υψηλού σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία), η οποία μπορεί να οδηγήσει στην κετοξέωση. Στην περίπτωση αυτή, απαιτείται νοσοκομειακή θεραπεία. Μακροπρόθεσμα, ο ανεπαρκής έλεγχος του διαβήτη μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση, νεφρική ανεπάρκεια και ακρωτηριασμό. Επιπρόσθετα, αποτελεί σημαντική αιτία καρδιαγγειακής πάθησης και ανικανότητας.

Είναι συχνά εξαιρετικά χρήσιμο να ακούσεις πώς άλλοι άνθρωποι αισθάνονται για τον Διαβήτη τους, ή πώς είναι η καθημερινότητά τους. Γι'αυτό το λόγο πήραμε συνεντεύξεις από άτομα με Διαβήτη από διάφορες χώρες της Ευρώπης να μοιραστούν την εμπειρία τους μαζί σας. Πώς αντιμετώπισαν τον διαβήτη και την εγκυμοσύνη, την επίδραση της Συνεχής Καταγραφής Γλυκόζης στην καθημερινή τους ζωή, πώς οι γονείς διαχειρίστηκαν τα μωρά τους με διαβήτη, ή ακόμα πώς κάποιος διαχειρίζεται τη θεραπεία με πολλαπλές ενέσεις.

Ρίξτε μια ματιά στις Ιστορίες Πραγματική Ζωής άλλων ανθρώπων εδώ.