Πριν τη σύλληψη και το 1ο Τρίμηνο

Η διατήρηση του καλύτερου δυνατού ελέγχου πριν και στην αρχή της εγκυμοσύνης μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο επιπλοκών για το μωρό. Παρ'όλα αυτά, είναι επίσης μια χρονική περίοδος αυξημένου κινδύνου υπογλυκαιμίας για τη μητέρα, επομένως οι δόσεις ινσουλίνης μπορεί να μειωθούν μεταγενέστερα στο 1ο τρίμηνο

2ο Τρίμηνο

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο πλακούντας έχει αναπτυχθεί πλήρως και τα επίπεδα ορμονών ξεκινούν να αυξάνονται σταθερά, προκαλώντας επίσης την αύξηση των αναγκών ινσουλίνης. Συγκεκριμένα, οι προγευματικές δόσεις εφόδου μπορεί να πρέπει να αυξηθούν για να διατηρήσουν την αυστηρή ρύθμιση της γλυκόζης μεταγευματικά.

3ο Τρίμηνο

Επειδή η ινσουλίνη απορροφάται πιο αργά και μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματική στη μείωση της γλυκόζης κατά τα τελευταία στάδια της εγκυμοσύνης, μπορεί να χρειαστεί να πάρετε μεγαλύτερες δόσεις ακόμα πιο νωρίς, έως και 30 με 40 λεπτά πριν το γεύμα. Η διατήρηση αυστηρού ελέγχου γλυκόζης κατά τη διάρκεια του τελευταίου τριμήνου μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της τελικής ανάπτυξης των οργάνων του μωρού, τη διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους γέννησης και τη μείωση κινδύνου υπογλυκαιμίας για τον νεογέννητο μωρό σας.

Τοκετός και γέννα

Κατά τη διάρκεια του τοκετού, τα επίπεδα γλυκόζης θα παρακολουθούνται προσεκτικά για να διασφαλιστεί ότι παραμένουν εντός του εύρους-στόχου. Μπορεί να χρειαστούν μικρές δόσεις εφόδου ινσουλίνης, με πολλές γυναίκες να επιλέγουν να συνεχίσουν τη θεραπεία με αντλία ινσουλίνης και κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αμέσως μετά τον τοκετό και έως και 24 ώρες μετά, οι απαιτήσεις ινσουλίνης μπορεί να μειωθούν σημαντικά και τα επίπεδα-στόχος της γλυκόζης αίματος μπορεί να αλλάξουν.

Επιστροφή στο σπίτι

Για τις θηλάζουσες μητέρες τα επίπεδα γλυκόζης μπορεί να μειώνονται απότομα κατά τη διάρκεια και μετά το θηλασμό, καθιστώντας σημαντικό τον τακτικό έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης και τη μείωση των δόσεων ινσουλίνης όταν απαιτείται. Για τις θηλάζουσες μητέρες τα επίπεδα γλυκόζης μπορεί να μειώνονται απότομα κατά τη διάρκεια και μετά το θηλασμό, καθιστώντας σημαντικό τον τακτικό έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης και τη μείωση των δόσεων ινσουλίνης όταν απαιτείται.

Μετά από ένα μήνα με θεραπεία με αντλία ινσουλίνης η HbA1c μου μειώθηκε από 8,3% σε 6,2% και επίσης έμαθα ότι ήμουν έγκυος! Η αλλαγή από το Πολλαπλό Σχήμα Ενέσεων σε Αντλία Ινσουλίνης με βοήθησε να επιτύχω καλύτερη ρύθμιση και ένα μεγαλύτερο βαθμό ελευθερίας που δεν πίστευα ποτέ ότι θα έχω.

- MARIA

Η ΜΕΙΩΜΕΝΗ HBA1C ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΣΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΛΟΚΩΝ

HbA1c: ένας σημαντικός δείκτης μέτρησης του πόσο αποτελεσματικά ρυθμίζεται ο διαβήτης. Ουσιαστικά, μετρά τη ποσότητας της γλυκόζης που έχει προσκολληθεί σε κάθε ερυθρό αιμοσφαίριο στη διάρκεια των τελευταίων 2 με 3 μηνών, για την αξιολόγηση του επιπέδου της ρύθμισης του διαβήτη.

Η διατήρηση του αυστηρού ελέγχου της γλυκόζης αίματος είναι ένας από τους στόχους για όλες τις γυναίκες με διαβήτη Τύπου 1 στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η HbA1c πρέπει να παρακολουθείται κάθε 3 μήνες με στόχο να διατηρείται κάτω από 7% (53 mmol/L) ή στο στόχο που έχει καθοριστεί από τον γιατρό σας.*

Εξαιτίας αυτού, οι γυναίκες νιώθουν συχνά την ανάγκη να εντατικοποιήσουν τη θεραπεία τους προκειμένου να επιτύχουν τους γλυκαιμικούς στόχους τους χωρίς υπογλυκαιμίες. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει:

  • Μικρές διορθωτικές δόσεις-bolus κατά τη διάρκεια του 24ωρου όταν βρίσκονται εκτός στόχου, με ανάγκη για επιπλέον ενέσεις.
  • Περισσότερο ακριβείς προ-γευματικές δόσεις ινσουλίνης προκειμένου να διατηρηθούν τα αυστηρά επίπεδα γλυκόζης μετά τα γεύματα και αποφεύγοντας πρόσθετες διορθωτικές δόσεις.
  • Συχνός έλεγχος των επιπέδων γλυκόζης αίματος προκειμένου να καταστεί εφικτή η πιθανή προσαρμογή της θεραπείας.